Árið 2021 er enn nokkuð sérstakt fyrir margar atvinnugreinar, því frá upphafi þessa árs hafa margar vörur hækkað í verði. Það virðist sem, fyrir utan verð á svínakjöti, sem er að lækka, að verð á öðrum vörum sé að hækka. Þar á meðal daglegar nauðsynjar, salernispappír, fiskafurðir o.s.frv., án undantekninga, var verðhækkun framkvæmd.

Þar á meðal á textílmarkaðinum hafa alls kyns hráefni einnig leitt til verðhækkana. Mikilvægara er að með endurkomu textílpantana frá Suðaustur-Asíulöndum eins og Indlandi hafa innlend textílfyrirtæki nú tekið við fjölda pantana. Hins vegar ætti aukning pantana að vera góð og mörg fyrirtæki eru áhyggjufull. Í samhengi við hækkandi hráefnisverð hefur hagnaður þessara textílfyrirtækja ítrekað verið þjappaður saman og það hafa jafnvel komið upp aðstæður þar sem þau eru hrædd við að taka við pöntunum.

Tölfræði sýnir að frá janúar til maí 2021 nam útflutningur á textíl og fatnaði 112,69 milljörðum Bandaríkjadala, sem er 17,3% aukning milli ára. Útflutningur á fatnaði í maí einum náði 12,2 milljörðum Bandaríkjadala, sem er 37,1% aukning milli ára. Hins vegar hefur verð á hráefnum og textílhráefnum hækkað stöðugt og verksmiðjuverð á bómullargarni hefur verið „ein leiðrétting á dag“ eða jafnvel „tvær leiðréttingar á dag“. Margir velta fyrir sér hvort hámarkstímabilið fyrir textílframleiðslu sé að koma? Reyndar er þrýstingurinn sem fyrirtæki standa frammi fyrir fyrirsjáanlegur. Fyrir textíliðnaðinn má segja að bómullargarn sé eftirsóttasta hráefnið. Hins vegar, frá seinni hluta ársins 2020, hefur verð á bómull haldið áfram að hækka og verð á garni hefur einnig orðið fyrir áhrifum. Gróf tölfræði sýnir að kostnaður við framleiðslu á gráum efnum hefur almennt hækkað um 20% til 30%. Þó að uppstreymis hráefni séu að hækka í verði, hafa fyrirtæki í niðurstreymisframleiðslu ekki mikinn „rétt til að tjá sig“. Ég þori ekki að hækka smásöluverðið handahófskennt, annars er auðvelt að missa viðskiptavini. Þess vegna segjum við að pöntunarmagnið hafi aukist en hagnaður fyrirtækisins hafi minnkað.

Breytingar á verði þessara hráefna fyrir efni hafa valdið því að heildsöluverð á venjulegum bómullarsængurverum hefur hækkað um 8 júan. Fyrir fyrirtæki í framleiðsluferlinu er óhjákvæmilegt að viðhalda hagnaði og hækka verð. En til að viðhalda viðskiptavinum er aðeins hægt að aðlaga verðið lítillega. Í ljósi stöðunnar í dag eru mörg textílfyrirtæki svolítið „iðrast“ því að á síðasta ári var hægur textíliðnaðarmarkaðurinn vegna áhrifa sérstakra aðstæðna. Í ár hafa mörg fyrirtæki byrjað að hamstra varlega og kaupa í raun eins mikið hráefni og þau nota. Óvænt mun hráefnið hækka verulega í ár og margar pantanir í höndum eru byggðar á markaðsverði fyrra árs. Við þessa hækkun mun hagnaðurinn náttúrulega hverfa.

Í samhengi við sífelldar verðbreytingar á hráefnum úr textíl hafa sum fyrirtæki uppgötvað ný viðskiptatækifæri. Að vissu leyti þarf ekki að nota hráefni eins og bómullargarn í efniviðinn. Margir hafa kannski ekki hugsað að plastflöskur geti einnig verið notaðar til að búa til föt.

Nú til dags býður þessi markaður einnig upp á sérstakar aðferðir, þar á meðal endurvinnslu á úrgangsplastflöskum, þvott, val og aðrar fjölmargar aðferðir, til að framleiða endurunnið trefjaefni. Þetta trefjaefni er í raun það sama og upprunalega trefjaefnið og það er enginn munur á tilfinningunni, jafnvel viðkomu. Annars vegar er hægt að neyta úrgangsplastflöskur, sem jafngildir umhverfisvernd; hins vegar getur það einnig sparað fyrirtækjum kostnað. Að nota úrgangsplastflöskur til að framleiða föt má segja að sé góður kostur í ljósi hækkandi hráefnisverðs.